Φιλική προς τους φορολογούμενους απόφαση του ΔΕΕ για την ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως

66

Τα τελευταία χρόνια, οι ανταλλαγές πληροφοριών που σχετίζονται με το φόρο μετασχηματίζονται ουσιαστικά από μια συχνά περιορισμένη ανταλλαγή κατόπιν αιτήματος σε μια αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών μεγάλης κλίμακας.

Οι αλλαγές στην πρότυπη φορολογική σύμβαση του ΟΟΣΑ και η διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους του Παγκόσμιου Φόρουμ για την παρακολούθηση της εφαρμογής τους φαίνονται να αντανακλούν μια διεθνή συναίνεση σχετικά με τη μορφή και την έκταση των ανταλλαγών πληροφοριών που αφήνει πίσω τους παραδοσιακούς προβληματισμούς σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής των φορολογουμένων και τις διαδικαστικές εγγυήσεις.

Η μειωμένη πρόσβαση ή ο αποκλεισμός του αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου των διοικητικών αποφάσεων για την ανταλλαγή πληροφοριών αποτελεί μείζονα ανησυχία.

Ενώ η ανάγκη για αποτελεσματική συνεργασία των εθνικών φορολογικών διοικήσεων σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο είναι πέρα ​​από το ερώτημα, τα θεμελιώδη δικαιώματα των φορολογουμένων πρέπει να εξακολουθήσουν να γίνονται σεβαστά.

Στο πλαίσιο των ανωτέρω προβληματισμών εκδόθηκε πρόσφατα μια απόφαση του Δικαστηρίου της ευρωπαϊκής ένωσης η οποία είναι αρκετά φιλική προς τους φορολογούμενους σε ότι αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως.

Στις 16 Μαΐου 2017, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής «ΔΕΚ» ή «Δικαστήριο») εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση Berlioz Investment Fund SA κατά C-682/15, στο εξής: Directeur de Administration Administration Contributions directes.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Berlioz Investment Fund SA («Berlioz»), εταιρεία του Λουξεμβούργου, μπορεί να επικαλεστεί τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτη») για να αμφισβητήσει όχι μόνο την ποινή της λουξεμβουργιανής φορολογικής αρχής για μη παροχή πληροφοριών σε αίτημα προς τις λουξεμβουργιανές φορολογικές αρχές από τις γαλλικές φορολογικές αρχές βάσει της οδηγίας 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 2011 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας, αλλά και τη νομιμότητα της ίδιας της ζήτησης.
Το ΔΕΕ διαπίστωσε ότι η προϋπόθεση της ΕΑΒ της ΕΕ όσον αφορά την «προβλεπόμενη συνάφεια» των πληροφοριών ήταν επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για τη νομιμότητα της εντολής πληροφόρησης που υπέβαλαν οι φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου στην Berlioz.

Ιστορικό

Η Berlioz έλαβε μερίσματα που της καταβάλλονται από τη γαλλική θυγατρική της Cofima SAS, με την αιτιολογία ότι απαλλάσσονταν από τον γαλλικό παρακρατούμενο φόρο στην πηγή. Προκειμένου να εξακριβωθεί αν τηρήθηκαν οι όροι της απαλλαγής από τον παρακρατούμενο στην πηγή φόρο, οι γαλλικές φορολογικές αρχές ζήτησαν πληροφορίες από τις λουξεμβουργιανές φορολογικές αρχές, οι οποίες, με τη σειρά τους, εξέδωσαν εντολή παροχής πληροφοριών προς την Berlioz.

Η Berlioz παρείχε όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες εκτός από τα ονόματα και τις διευθύνσεις των μελών της, το ύψος του κεφαλαίου που κατείχε κάθε μέλος και το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου που κατείχε κάθε μέλος. Η Berlioz αρνήθηκε να παράσχει τις πληροφορίες αυτές με το σκεπτικό ότι δεν ήταν αναμενόμενο να αφορά τη γαλλική απαλλαγή από την παρακράτηση φόρου στην πηγή. Ως αποτέλεσμα αυτής της μη συμμόρφωσης, επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 250.000 ευρώ στο Berlioz από τις φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου.

Η Berlioz έλαβε μια μείωση του προστίμου σε 150.000 ευρώ σε τοπικές δικαστικές διαδικασίες. Εντούτοις, το διοικητικό δικαστήριο αρνήθηκε να κρίνει αν η απόφαση παροχής πληροφοριών ήταν βάσιμη. Η Berlioz προσέφυγε ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, η οποία υπέβαλε ερωτήσεις στο ΔΕΕ σχετικά με το αν θα έπρεπε να εξετάσει το κύρος της διαταγής πληροφόρησης (από τις λουξεμβουργιανές φορολογικές αρχές) και την υποκείμενη αίτηση ανταλλαγής πληροφοριών (από τις γαλλικές φορολογικές αρχές).

Η απόφαση του ΔΕΕ

Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι φορολογούμενοι (στην συγκεκριμένη περίπτωση η εταιρία Berlioz) μπορούν να επικαλεσθούν τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν το κράτος προβλέπει στη νομοθεσία του χρηματική κύρωση για τον διοικούμενο που αρνείται να παράσχει πληροφορίες στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ φορολογικών αρχών διενεργούμενης, ιδίως, βάσει των διατάξεων της οδηγίας 2011/16/ΕΕ

Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Berlioz είχε το δικαίωμα να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της παραγγελίας πληροφοριών. Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι η «προβλεπόμενη συνάφεια» των αιτούμενων πληροφοριών που αναφέρονται στην οδηγίας 2011/16/ΕΕ αποτελεί προϋπόθεση όχι μόνο για την αίτηση ανταλλαγής πληροφοριών από ένα κράτος μέλος με άλλο, αλλά και για τη νομιμότητα της εντολής πληροφόρησης βάσει της οποίας Το τελευταίο κράτος απαιτεί τις πληροφορίες από ένα σχετικό πρόσωπο.

Το ΔΕΕ σημείωσε ότι η αιτιολογική σκέψη 9 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να  ζητούν πληροφορίες οι οποίες είναι απίθανο να αφορούν τις φορολογικές υποθέσεις ενός συγκεκριμένου φορολογούμενου.

Ως εκ τούτου, το Λουξεμβούργο δεν υποχρεούται να ανταλλάσσει πληροφορίες που δεν έχουν σχέση με τη σχετική φορολογική έρευνα.

Το ΔΕΕ προσέθεσε ότι η αιτηθείσα αρχή του Λουξεμβούργου έχει την υποχρέωση να ελέγξει εάν οι αιτούμενες πληροφορίες έχουν οποιαδήποτε προβλεπτή σημασία για τους σκοπούς της διεξαγωγής της διεθνούς φορολογικής έρευνας. Το ΔΕΚ ανέφερε ότι το δικαστήριο του Λουξεμβούργου είχε παρόμοια υποχρέωση να επαληθεύσει ότι η εντολή παροχής πληροφοριών από τις αρχές του Λουξεμβούργου βασίζεται σε επαρκώς αιτιολογημένη αίτηση για ανταλλαγή πληροφοριών και αφορά πληροφορίες που δεν είναι προδήλως απαλλαγμένες από οποιαδήποτε προβλεπτή συνάφεια.

Το Δικαστήριο κατέστησε επίσης σαφές ότι το δικαστήριο του Λουξεμβούργου πρέπει να έχει πρόσβαση στην αίτηση ανταλλαγής πληροφοριών για να ασκήσει τον δικαστικό του έλεγχο. Παρόλο που οι κάτοχοι των πληροφοριών πρέπει να έχουν εύλογη ευκαιρία να παρουσιάσουν την υπόθεσή τους, δεν είναι απαραίτητο να έχουν πρόσβαση σε ολόκληρο το αίτημα, αλλά κατ ‘αρχήν μόνο στην ταυτότητα του φορολογούμενου και στον φορολογικό σκοπό για τον οποίο οι πληροφορίες ζητήθηκαν.

Η υπόθεση αυτή μπορεί να αποτελέσει αναφορά τόσο για τους φορολογούμενους όσο και για τις φορολογικές αρχές όσον αφορά τα σημαντικά επιτεύγματα του ΟΟΣΑ και της ΕΕ στον τομέα της βελτίωσης της φορολογικής διαφάνειας.

Δείτε την απόφαση στο φορολογικό αρχείο του κόμβου

ΠΗΓΗtaxheaven.gr
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ