«Μπλόκο» στα αναδρομικά πρώην συμβασιούχων

269
«Φρένο» σε σημαντικές μισθολογικές διεκδικήσεις αναδρομικών από πρώην συμβασιούχους που έχουν καταταγεί πλέον σε κανονικές θέσεις εργασίας αορίστου χρόνου (με το «διάταγμα Παυλόπουλου» ή δικαστικές αποφάσεις) βάζουν δικαστικές εισηγήσεις προς την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (ΑΠ).

Αποτέλεσμα εικόνας για «Μπλόκο» στα αναδρομικά πρώην συμβασιούχων
Οι εισηγήσεις ανοίγουν τον δρόμο για ανατροπή της ευνοϊκής μέχρι τώρα νομολογίας που επέτρεπε στους τέως συμβασιούχους να εισπράξουν αναδρομικά, τις διαφορές αποδοχών που προέκυπταν ανάμεσα στην παλαιότερη αμοιβή τους

(με σύμβαση έργου, ορισμένου χρόνου κ.λπ.) και στη νέα, υψηλότερη, που λαμβάνουν στη θέση όπου κατετάγησαν (είτε με τις διοικητικές διαδικασίες του ΠΔ 164/04, είτε κατόπιν δικαστικής δικαίωσης) χωρίς να μπαίνουν χρονικοί περιορισμοί στις παρελθοντικές αξιώσεις τους.

Το ζήτημα παραπέμφθηκε χθες στην πλήρη Ολομέλεια ΑΠ ως «εξαιρετικής σημασίας» και επειδή αφορά μεγάλο αριθμό εργαζομένων της ίδιας κατηγορίας και συνακόλουθα μεγάλα κονδύλια.
Η ομόφωνη πρόταση του Β2 εργατικού τμήματος ΑΠ προς την Ολομέλεια ΑΠ (συνήλθε υπό την πρόεδρο ΑΠ Βασιλική Θάνου με τη συμμετοχή της εισαγγελέως ΑΠ Ξένιας Δημητρίου) επιδιώκει να ανατραπεί η ευνοϊκή αυτή νομολογία και να απορριφθούν οι σχετικές αγωγές για αναδρομικές αξιώσεις.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν άλλες δύο χθεσινές προτάσεις (δικαστική και εισαγγελική), υποστηρίζοντας ότι μπορούν μεν να αναζητήσουν οι εργαζόμενοι επιδόματα που δεν εισέπρατταν στο παρελθόν (όπως επιδόματα εορτών, άδειας, χρόνου υπηρεσίας για κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια κ.λπ.), αλλά δεν μπορούν να αξιώσουν αναδρομικά τις αυξημένες αποδοχές που εισπράττουν πλέον και τις οποίες δικαιούνται από την ημερομηνία κατάταξής τους στη θέση αορίστου χρόνου όπου εντάχθηκαν.
Σύμφωνα με τις αρεοπαγιτικές εισηγήσεις, η αναγνώριση δικαιώματος να αμειφθούν και οι πρώην συμβασιούχοι με ίδιο τρόπο και για το προγενέστερο της πρόσληψής τους χρονικό διάστημα θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητη και αθέμιτη επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου, που αφενός θίγεται από την αρχική επιλογή τους ως απασχολουμένων στο Δημόσιο χωρίς εχέγγυα αμεροληψίας (πρόσληψη με διαγωνισμό μέσω ΑΣΕΠ κ.λπ.) και αφετέρου θα καλείτο να επωμιστεί επιπλέον δημόσιες δαπάνες τις οποίες θα συνεπαγόταν η εξαρχής μη σύννομη επιλογή τους.
Συμφέροντα
Κατά τις εισηγήσεις, ο ν.3320/05 δεν επιτρέπει τέτοιες αναδρομικές αξιώσεις πριν από την ημερομηνία κατάταξης, αλλά θέλησε να συγκεράσει αντιτιθέμενα συμφέροντα: από τη μία το συμφέρον εκείνων που εργάστηκαν για μεγάλο διάστημα ή με αλλεπάλληλες συμβάσεις, καλύπτοντας στην πραγματικότητα πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου (όπως διαπίστωσε η διοικητική διαδικασία του ΠΔ 164/04 ή η Δικαιοσύνη) και από την άλλη το δημόσιο συμφέρον και ειδικότερα του κοινωνικού συνόλου, που προστατεύεται από τις συνταγματικές επιταγές για διαφάνεια και αξιοκρατία στις προσλήψεις και οι οποίες καταστρατηγήθηκαν από όσους επιλέχθηκαν χωρίς αξιόπιστες και διαφανείς διαδικασίες με αντικειμενικά κριτήρια, εκτοπίζοντας άλλους ενδιαφερόμενους που ενδεχομένως διέθεταν περισσότερα προσόντα.
Ακολούθησε «μάχη» επιχειρημάτων από τους συνηγόρους εργαζομένων που το Δημόσιο εκμεταλλευόταν με χαμηλές αποδοχές και συνεχώς ανανεούμενες συμβάσεις (για 14 έως 17 χρόνια σε θέσεις κλητήρων, φυλάκων κ.λπ.) και η απόφαση αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον σε δύο-τρεις μήνες.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ
ΕΘΝΟΣ