200 χρόνια αγώνων, ελπίδων, πτώσεων κι αναστάσεων! Καντάτα Ελευθερίας – Το χάραμα επήρα!

103

25η Μαρτίου 2021

Μεγάλη ημέρα σήμερα και δεν μου πηγαίνει να γράψω λέξη…

Ξερά τα χείλη και διψασμένα, υγρά τα μάτια, αχόρταγη η καρδιά, σιωπηλό τ’ άγριο πνεύμα…

Μέρα χαρμολύπης για τη λευτεριά, που όλο πλησιάζει κι όλο μακρυά μας στέκει…

Τέρμα τα ξύλινα λόγια, μόνον πια πράξεις, με το όπλο στο χέρι και τη λύρα στον ώμο!

Ακούστε το ΧΑΡΑΜΑ των Ελεύθερων Πολιορκημένων του Διονυσίου Σολωμού, με την αριστουργηματική μουσική του Χρήστου Λεοντή, που στην Καντάτα Ελευθερίας μελοποίησε κείμενα των Ρήγα Φεραίου (1757-1798), Διονυσίου Σολωμού (1798-1857) και Ιωάννη Μακρυγιάννη (1797-1864) .

«Το χάραμα επήρα

Του Ήλιου το δρόμο,

Κρεμώντας τη λύρα

Τη δίκαιη στον ώμο

Κι απ’ όπου χαράζει

Ως όπου βυθά,

Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.»

Παράμερα στέκει

Ο άντρας και κλαίει·

Αργά το τουφέκι

Σηκώνει και λέει:

«Σε τούτο το χέριΤι κάνεις εσύ;

Ο εχθρός μου το ξέρει

Πως μου είσαι βαρύ.

Της μάνας ω λαύρα!

Τα τέκνα τριγύρου

Φθαρμένα και μαύρα

Σαν ίσκιους ονείρου·

Λαλεί το πουλάκι

Στου πόνου τη γη

Και βρίσκει σπυράκι

Και μάνα φθονεί

Γρικούν να ταράζει

Του εχθρού τον αέρα

Μιαν άλλη, που μοιάζει

Τ’ αντίλαλου πέρα·

Και ξάφνου πετιέται

Με τρόμου λαλιά·

Πολλή ώρα γρικιέται,

Κι ο κόσμος βροντά.

Αμέριμνον όντας

Τ’ Αράπη το στόμα

Σφυρίζει, περνώντας

Στου Μάρκου το χώμα·

Διαβαίνει, κι αγάλι

Ξαπλώνετ’ εκεί

Που εβγήκ’ η μεγάληΤου Μπάιρον ψυχή.

Προβαίνει και κράζει

Τα έθνη σκιασμένα.

Και ω πείνα και φρίκη!

Δε σκούζει σκυλί!

Και η μέρα προβαίνει,

Τα νέφια συντρίβει·

Να, η νύχτα που βγαίνει

Κι αστέρι δεν κρύβει.

Κυριάκος Κόκκινος +