ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 97/2020 Φθορές στο μίσθιο. Λύση της μίσθωσης με την παράδοση του μισθίου από τον μισθωτή στον εκμισθωτή.

45
466820780

ΑΡΙΘΜΟΣ 97/2020

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

– Στοιχεία αγωγής με αίτημα την επιδίκαση αποζημίωσης λόγω φθορών στο μίσθιο. Λύση της μίσθωσης με την παράδοση του μισθίου από τον μισθωτή στον εκμισθωτή.

– Από τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι το δικόγραφο της αγωγής, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117 του ίδιου Κώδικα, πρέπει να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων, που θεμελιώνουν, σύμφωνα με το νόμο, την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση της, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα, προκύπτει, ότι η μη πλήρης αναφορά των περιστατικών αυτών, καθιστά την αγωγή αόριστη και οδηγεί στην απόρριψή της, ως απαράδεκτη για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης, η οποία αποτελεί και προϋπόθεση του παραδεκτού της. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 592, 594, 599 του Α.Κ., σε συνδυασμό με το άρθρο 330 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι ο μισθωτής έχει υποχρέωση να χρησιμοποιεί το μίσθιο, κατά τη διάρκεια της μίσθωσης, με επιμέλεια και όπως ειδικότερα έχει συμφωνηθεί, ώστε να είναι σε θέση κατά τη λήξη της σύμβασης, να αποδώσει τούτο χωρίς φθορές, με εξαίρεση εκείνες που προκλήθηκαν από τη συνήθη χρήση, σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, διότι διαφορετικά, υπέχει υποχρέωση να αποκαταστήσει κάθε θετική και αποθετική ζημία που υφίσταται ο εκμισθωτής από την ανεπίτρεπτη, πέραν της συνήθους χρήσης, φθορά του μισθίου. Προκύπτει, επίσης, ότι για τη θεμελίωση της σχετικής αγωγής του εκμισθωτή απαιτείται η ύπαρξη σύμβασης μίσθωσης, οι φθορές στο μίσθιο, το ποσό της ζημίας, όχι, όμως και υπαιτιότητα του μισθωτή, ο οποίος, για να καταλύσει την αγωγή, έχει δικαίωμα να προτείνει κατ’ ένσταση, ότι οι φθορές του μισθίου οφείλονται σε γεγονός για το οποίο ο ίδιος δεν υπέχει ευθύνη ή σε ανώτερη βία. Επομένως, επί αγωγής με αίτημα την επιδίκαση αποζημίωσης λόγω φθορών στο μίσθιο, πρέπει, για το ορισμένο αυτής, κατ’ άρθρο 118 και 216 του ΚΠολΔ, να προσδιορίζονται με σαφήνεια: α) πόσα μέρη του μισθίου υπέστησαν ολική ή μερική φθορά (είδος, ποσότητα και ποιότητα) και β) πόση η απαιτούμενη δαπάνη σε υλικά (ποσότητα, ποιότητα αυτών και η επιμέρους αξία κάθε υλικού) και για αμοιβή εργατοτεχνικού προσωπικού (αριθμός, ειδικότητα προσωπικού και ημέρες απασχόλησης). Αν τα στοιχεία αυτά ελλείπουν, η αγωγή είναι αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης (ΑΠ 1342/2006, ΕφΠειρ 21/2016, ΕφΠειρ 334/2014, ΕφΑθ 2428/2012, ΕφΑθ 6382/2009 και ΕφΑθ 7621/2005).

– Με την παράδοση του μισθίου από τον μισθωτή στον εκμισθωτή και την παραλαβή αυτού από τον τελευταίο επέρχεται λύση της μίσθωσης, με αποτέλεσμα να μην οφείλονται μισθώματα για το μεταγενέστερο αυτού χρονικό διάστημα, λαμβανομένου υπόψη ότι ουδεμία αναφορά γινόταν στην αγωγή περί επιφύλαξης του ενάγοντος ως προς την αναζήτηση των μισθωμάτων μέχρι τη λήξη της μίσθωσης (ΑΠ 236/2010, ΑΠ 501/2005, ΑΠ 182/2002, ΑΠ 1086/2001, ΕφΛαρ 174/2014και ΕφΠατρ 364/2008).

https://www.inlaw.gr/content.aspx?id=2928

ΠΗΓΗinlaw.gr